Unga-Bunga

W tej chwili na widok Igi wchodzącej na kort drży głównie jej tzw fandom zgromadzony przed telewizorami

Ja nie przestałam wierzyć w Igę i wiem, że ona naprawdę wszystko potrafi (nawet ten serwis który podobno teraz trenuje z Wimem).
Ale wyraźnie widać, że jednak potrzebuje pomocy, bo nie wystarczy potrafić, trzeba stosować te umiejętności w praktyce.
A najgorsze jest to, że ona chyba sama nie rozumie, że tej pomocy potrzebuje i że obecny skład teamu jej tego nie zapewni.

 

Oglądałem ten mecz ale tylko częściowo, Nie dało się tego oglądać Niestety Michał nie poradził sobie z tremą przed kamerami telewizyjnymi i po prostu się spalił. Był bardzo spięty i nie był w stanie wbijać nawet prosty bil. Poza tym trafił na przeciwnika z najwyższej półki, co na pewno sprawy nie ułatwiło. No ale to są początki jego kariery wiec miejmy nadzieję, że przyjdzie jeszcze na niego czas
Wczoraj w końcu miałem trochę więcej czasu i obejrzałem w całości mecz Higginsa z Lisowskim. To był bardzo dobry mecz półfinałowy. Kibicowałem mojemu ulubieńcowi Lisowskiemu. On reprezentuje snooker jaki ja najbardziej lubię oglądać - szybki, ofensywny i technicznie niemal perfekcyjny. Lisowski jest takim trochę niespełnionym snookerzystą bo jak na swoje umiejętności to powinien być mniej więcej tam gdzie jest teraz Judd Tramp. Ma talent, niesamowite umiejętności ale brakuje mu tego czegoś co jest potrzebne do wygrywania. W tym sezonie jednak już się przełamał i wygrał swój pierwszy turniej rankingowy. Co prawda troszeczkę pomógł mu w finale jego przyjaciel Judd, z którym grał ale wcale to nie umniejsza tego sukcesu. Ciekawostką jest to, że gra obiema rękami niemal tak samo. Ogólnie jest leworęczny jednak jak ma bilę ustawioną na prawą rękę to nie korzysta z przedłużek tylko używa prawej ręki i robi to nie tylko w mało istotnych dla meczu momentach ale także w decydujących o całym meczu zagraniach. To jest praktycznie nie spotykane wśród graczy. Dzisiaj będzie miał okazję zdobyć swój drugi tytuł rankingowy
Po drugiej stronie stołu stał John Higgins, grająca legenda snookera. On ma 51 lat i nadal jest w ścisłej czołówce snookerzystów. W gronie zawodowców gra już nieprzerwalnie od 34 lat. Ma na koncie 33 tytuły rankingowe, 4 tytuły Mistrza Świata, 13 breaków maksymalnych, ponad 1000 breaków stu-punktowych (zaraz za O'Sullivanem), obecnie 6 miejscu w rankingu. Mimo to ma w sobie jeszcze tyle chęci, determinacji i motywacji żeby nadal grać na najwyższym poziomie i nadal wygrywać mecze, i widać, że nadal sprawia mu to mega radochę.
Zbliża się powolutku kwiecień i Mistrzostwa Świata!!! Najbardziej wyczekiwane wydarzenie w snookerowym świecie. I pytanie kto tym razem wygra. Czy będzie to ktoś kto już ma na koncie tytuł, czy może ktoś nowy. Jeśli tak to kto na ten tytuł najbardziej "zasłużył" w przeciągu całej swojej kariery. To jest chyba jedyny turniej, który mnie tak kręci i ekscytuje

 

aj no wiesz co , ależ się oszczędna zrobiłaś

przepis znajdę chyba i Dziękuję
smacznie wygląda i na pewno tak smakuje a potrzebuje czegoś nowego
ps
a jak się szuka po foci ?

***
Dobry
cieszę się nadal wątek zipie stali bywalcy są Iga też
a nowi gdzie ? czemu tylko na GT nieśmiali

 

To dzieciak jest przecież, a i tak świetnie sobie radzi.
Choć fakt, przykro się to ogladało.
No ale z Robertsonem to nie miał szans.

A Lisowski...

Możesz to rozwinąć...?
Co to jest "to coś", w snookerze i nie tylko?
Czy jest takie samo w każdej dyscyplinie sportu, czy różne np w snookerze, tenisie, kolarstwie, narciarstwie itd?
Pytam całkiem poważnie, kolejny temat do fajnej dyskusji (ale oczywiście nikomu nie będzie się chciało, tutejsi "bywalcy" to wyjątkowo ciężkie przypadki są).

Kurcze, rzeczywiście (51 skończy 18 maja 2026 wg wiki).
To on jest skromne parę latek starszy ode mnie?!
Wygląda na sporo starszego... no tak, ale ja nie jestem ani siwa, ani łysawa. Piwnego brzucha też nie mam zresztą

Wiesz co, Szeryfie, ja cię oczywiście kocham nad życie, ale mógłbyś nie być nierogacizną
Wkręciłeś mnie i juniora w snookera, za miesiąc startuje nasz ogrodowy pawilon ze stołem... a sam tymczasem wyraźnie tracisz zainteresowanie.
Ładnie to tak...?
(A jak już jesteśmy przy miłosnych deklaracjach, to niniejszym informuję, że kocham tutejszą Władzę. Za te super moce w sygnie )

Smakuje nawet lepiej. Byle czego bym nie polecała przecież.
A jak już trafisz na ten przepis, to pomogę w interpretacji wujaszkowego przekładu

W Google Images... nie no kurcze, nie mam tu polskiego interfejsu, nie każ mi tego przerabiać na polski.
Najlepiej wpisz nazwę przepisu w wyszukiwarce, bez trudu znajdziesz ten przepis od Aimee

Ledwo zipie
I to praktycznie wyłącznie dzięki moim wysiłkom resuscytacyjnym.
Skandal.

Nowi czy "nowi"...?
Prawdziwi nowi, jak już trafią na forum, to raczej szukają miejsc ze wskazówkami jak się w to gra.
A ci "nowi" się boją.
Mnie się boją

A tak w ogóle to fajnie że wracasz

 

no nie wiem jak
znalazłam

składniki
Na spód:
▢1 ½ szklanki pokruszonych herbatników graham, około 12 dużych grahamów
▢½ szklanki posiekanych orzechów pekan
▢¼ szklanki cukru kryształu
▢½ szklanki roztopionego niesolonego masła


Na nadzienie sernikowe:
▢2 opakowania serka śmietankowego, zmiękczonego, każde po 225 g
▢¾ szklanki cukru kryształu
▢2 duże jajka
▢1 łyżeczka ekstraktu waniliowego


Na warstwę snickerdoodle:
▢¾ szklanki niesolonego, zmiękczonego masła
▢1 ½ szklanki cukru granulowanego
▢1 duże jajko
▢¾ łyżeczki ekstraktu waniliowego
▢1 ½ łyżeczki proszku do pieczenia
▢¼ łyżeczki soli koszernej
▢2 szklanki mąki pszennej
▢½ łyżeczki cynamonu
▢¼ szklanki posiekanych orzechów pekan


Na posypkę:
▢¼ szklanki cukru granulowanego

▢1 łyżeczka cynamonu


chyba niczego nie pominęłam
ale jakoś długie to się zrobiło lubię takie wsypać wymieszać upiec zjeść
herbatniki graham ? a zwykłe nie mogą być ?