kalinamala

Temat na forum 'Kto jest kim - gracze' rozpoczęty przez użytkownika kalinamala, 11 marca 2019.

Drogi Forumowiczu,

jeśli chcesz brać aktywny udział w rozmowach lub otworzyć własny wątek na tym forum, to musisz przejść na nie z Twojego konta w grze. Jeśli go jeszcze nie masz, to musisz najpierw je założyć. Bardzo cieszymy na Twoje następne odwiedziny na naszym forum. „Przejdź do gry“
  1. szary_ludzik

    szary_ludzik Hrabia forum

    Miałam napisać coś innego, ale że Jagę Jagnę ma przejąć Tomasz i mocno zmartwiło mnie Twoje zdrowie..
    Niestety wyszedł totalny gniot. :(
    Trudno wrzucam. Przerywnik musi być.
    A dalszego ciągu nie mogę się doczekać. :)

    ---

    Stryjenko Mieciuni, piszę do Ciebie te słowa,
    bo jestem bardzo zaniepokojona!

    Wychodzę na pole rano dziś,
    a tam Maciejowa i mały Krzyś.
    Jak zwykle buzia się Jej nie zamyka,
    a co napapla to zaraz znika,

    Słowa przez sito trzeba przesiewać,
    Plotki i prawda, żadna pociecha.
    O wszystkich, wszystko najlepiej wie
    Niby się śmieje, a gdy odwrócisz się,
    Nowa opowieść w Jej głowie powstaje...

    Kto z kim się kłóci, najlepiej wie
    Komu wybaczyć, a komu nie,
    Co nam potrzeba i kto w Kościele
    był po południu, a kto w niedziele
    Wszak Ona nas wszystkich najlepiej zna.

    Chciałam ominąć. Nie było jak.

    Mówiła dużo, jakby, za każde słowo
    dużo florenów Jej zapłacono.
    Z całej tyrady dwie rzeczy są ważne,
    to co o Tobie, i o mnie...
    Właśnie!
    Bo kiedy tylko mnie zobaczyła,
    to jakby lekko, ale się skrzywiła!
    I mówić zaczęła do mnie te słowa:

    - "Stryjenka rano była bardzo chora,
    szybko musiała jechać do doktora,
    na SOR-ze kilka godzin spędziła,
    co mówił lekarz, nikomu nie zdradziła!
    A ja Ci mówię, moja Kochana,
    że bóle głowy i torsje z rana...
    Jakby nie patrzeć, tylko Jednego
    Mogą być przyczyną.
    Nowe nam dziecię, bocian przyniesie...
    Chyba, że licho jakieś lub czort
    do pleców przywarło i zdrowie,
    wątłe już będzie..."

    Na chwilę zamilkła, oddech głęboki wzięła.

    Następnie mówiła coś o Sąsiadach,
    Coś o dożynkach i że biada, temu kto
    rok cały plonów nie zbierał...

    Wreszcie dotarła także do Dziada!
    Mojego, Starego na język wzięła
    i tak o nim plotła, że się przejęłam,
    cała się trzęsę, gdy to wspominam,
    nerwy dygoczą, ręce się pocą,
    że niby do Mieci On chodzi nocą?
    Stuka, zagląda, kwiatki przynosi,
    A tam też Stryjenka...
    Piękne dziewczęta,
    i że ja chyba powinnam się bać,
    bo On tam może zostać?
    Na noc?
    Lub rok?
    I nie wiadomo,
    Z którą,
    Spać...!?!

    Kiedy skończyła mówić to zdanie
    O własnych siłach trudno było mi stać
    Kiwnęłam głową i poszłam w dal.

    Po kilku krokach się odwróciłam
    Splunęłam przez ramię i zanuciłam
    Piosnkę wesołą, by przegnać stąd
    Wszystkie te kłamstwa i klątwy, won!

    Teraz, gdy siedzę i piszę te słowa
    W mej głowie huragan, a w sercu żal
    "Jakie oszczerstwa! Co Ona naplotła!?
    Jeszcze w głupoty uwierzy ktoś?!
    Trzeba mi jechać na bagna do Jagny,
    Zły urok odczynić, odegnać klątwę tą!

    Stryjenko Kochana zdrówka życzę wiele
    Pozdrów Miecię...

    P.S. Krasnoludku10 bardzo podobała mi się kontynuacja opowieści o Moim Starym Dziadzie, a to ziarnko goryczki na końcu - idealne!
    Istnieje szansa, że pożyczę sobie Jagnę, ale z niecierpliwością czekam na dalszy ciąg historii. :)
     
    Ostatnie edytowanie: 20 listopada 2026 o 04:46
  2. krasnoludek10

    krasnoludek10 Chodząca legenda forum

    Dzień doberek z rana:) Kochana poprzedniczko - żaden gniot, piękny wiersz:D A co do kontynuacji, to w wolnej chwili postaram się naskrobać;)

    Od dawna piórem snuję dzieje,
    Raz serce płacze, raz się śmieje.
    Mickiewicz zerka: „Co za sprawa?
    Czy to poezja, czy zabawa?”
    Słowacki rzecze: „Niechaj pisze,
    Niech wierszem burzy nawet ciszę!”
    A Muza szepcze: „Pisz, kolego,
    Nie musisz tworzyć Wesela drugiego!”
    Lecz gdy się fabuła rozwinie nie lada,
    Sam Pan Tadeusz do stołu zasiada!
    Wyspiański woła: „Niech dialog się plecie,
    Bo takich historii nie brak na świecie!”
     
  3. kalinamala

    kalinamala Cesarz forum

    I dobry wieczór w środku nocy :p
    Tak mi się te Twoje rymy spodobały, że aż pozwoliłam sobie nieco je przetworzyć zaczynając od Wyspiańskiego
    ... Niech dialog się plecie
    bo takich historii brakuje na świecie.
    A gdy się fabuła rozwinie nie lada
    to sam Pan Tadeusz zacznie do nas wpadać
    i prosić usilnie kłaniając się nisko
    żeby w opowieści dać mu stanowisko
    jakiego młynarza albo i sołtysa.
    Zaś Krasicki już wzdycha -,,Czemum ja nie pisał...?
    i czemu w moich czasach nie było tych gierek..?
    ech gdyby taka była zostałbym farmerem ,,xD

    Sienkiewicz z Mickiewiczem też z góry zezują
    i swoje dzieła z naszym dziełem porównują
    mówiąc jeden drugiemu -,, Te farmerskie pióra
    wkrótce mogą dosięgnąć naszego laura
    jeśli kiedyś do końca tą bajkę wysnują
    patrzmy więc co tam jeszcze te pióra zmalują,,

    A Szekspir woła -,, To przechery !
    Lepiej wciskają te bajery
    niż ja o Julii i Romanie
    sam jestem ciekaw co się dalej stanie ,,xD:cry:xD

    Tak skoro mamy tak zacne grono czytelników tedy piszmy dalej :p

    ... Posłuchaj no Mieciu co Kuma donosi
    oto Maciejowa naplotła znów cosik
    że pod twoim oknem ponoć Dziad z kwiatkami
    wystaje gdy jest już ciemno za oknami
    Widać jej się koza z Dziadem pomyliła
    co żem ją w ogródku na noc zostawiła
    i nam pod oknami malwy pozżerała
    no na niezłej bani wtedy być musiała
    gdy jej oczy miały aż takie widzenia
    nie przejmuj się Mieciu bo to bez znaczenia.
    Maciejowa zawsze jak jaka turkotka
    bajdurzy każdemu kogo tylko spotka...

    Mietka na to rzekła -,, Ja jeszcze słyszałam
    że i o bocianach ona coś gadała ,, -
    i spojrzała na mnie podejrzliwie nieco
    - Ale coś ty Mieciu ... bociany nie lecą
    ot pakując wozy mięsień uszkodziłam
    i przez to dzień cały na tym SORze byłam.
    Wybadano mnie tam od głowy po pięty
    by dojść że to jeno mięsień nadciągnięty
    na który wystarczą przeciw bólom leki
    a skoro mi doktor połowy apteki
    po onych badaniach nie zaaplikował
    to znaczy że jeszcze jestem całkiem zdrowa.

    Ale mi nakazał w domu odpoczynek
    więc chyba musimy wyrzec się Dożynek
    mimo że furmanki już stoją gotowe
    jednak od zabawy ważniejsze jest zdrowie.
    Choć mi trochę szkoda bo tam już hulają
    i jedni do drugich już się przytulają...
    Patrząc dziś na TOP-a aż westchnęłam z żalem
    bo może bym gdzieś tam z Casinoroyale
    i sąsiadem Zagmą w towarzystwie była...
    albo z naszą ELą napisa tworzyła...
    A tu siedzieć trzeba niemalże bez rucha
    i nawet uśmiechnąć od ucha do ucha
    nie można bo boleć zaczyna tak wściekle
    jakby mnie na rożnie już smażono w piekle.

    Mietka zawiedziona że nie pohulamy
    chociaż gdy tak chodzi od ściany do ściany
    i na dźwięk najmniejszy spoziera przez okno
    raczej nie o TOP-a jest jej tak markotno.
    Ostatnio Waćpanka ni widu ni słychu
    jakby go Stryj zamknął gdzieś na jakimś strychu
    lub wyeksmitował gdzie w dalekie kraje
    bo...
    może do bajki rymów mu nie staje (?)

    - no nic, poczekamy i zobaczymy

    Za życzenia zdrówka serdecznie dziękuję :)

    ---------------------
    a skoro o Romanie i Julii wspomniałam to i tą piosenkę do ponucenia zostawiam

    Gdy w ogrodzie Capulettich piękna Julia gubi serce
    W innym miejscu dla pasterki młody pasterz umrzeć chce
    W księżycowej letniej ciszy nikt kochanków nie usłyszy
    Tylko słowik i poeta o nich wie
    Wielki romans i cudowna wielka miłość
    Jakiej przedtem ani potem już nie było
    Jak symfonia lub poemat gdzie historia dała temat
    A legenda opowiada dalszy ciąg
    Wielki romans lecz największa miłość sama
    Gdy scenariusz dla niej pisze wielki dramat
    W głównej roli miłość pierwsza
    Choć umiera żyje w wierszach
    Żyje w wierszach dawnych ksiąg
    Dziś w ogrodzie Capulettich biały kamień ślady znaczy
    Czy umiemy mocno kochać
    Tak jak dawniej któż to wie
    Może księżyc wśród neonów nową znajdzie nam Weronę
    A poeta nas przekona że znów jest
    Wielki romans i cudowna wielka miłość...

     
    Ostatnie edytowanie: 21 listopada 2026 o 01:04
  4. szary_ludzik

    szary_ludzik Hrabia forum

    Rankiem Tomek przywołał
    Wieszczy nie byle jakich,
    przecież ja rymów,
    nie składam aż takich.
    Kalinka wieczorem
    kolejną bandą straszy...
    Ja w nocy rzeknę:
    Hola, hola!
    Wyjdzie nam Grochola!
    :)

    ----

    Stryjenko Kochana, dziś szybciutko klecę,
    Zanim Dziad zabierze mi ostatnią świecę...

    Od rana w stodole, z Dziadem przeliczamy,
    Worki do TOP-a na bok odkładamy.
    Niestety pilnować trzeba go na każdym kroku,
    Aby nie było, tak jak w zeszłym roku.
    Mówiłam oszczędzać, a Dziad za plecami,
    Całe plony spakował i na wóz postawił.
    Zanim się spostrzegłam już pusta stodoła,
    A zimą wołał, że głód i suchota,
    I że mu ptaszki nocą nie ćwierkają,
    A drzewka tak małe, że plonu nie dają.

    Z naszego liczenia kłótnia tylko była,
    On chce dać wszystko, ja tylko troszkę.
    Wciąż przekonywał, że przez rok cały,
    przygotowywał się do tej zabawy,
    I że chce napis, nagrody nie ważne,
    Ja na to: wstrzymaj się Stary, nagrody żadne
    A do napisu to nam nie starczy...

    Spakował wory, liczydła schował,
    Chwileczkę postał i pomiarkował,
    - "Mało tu mamy, dobra wszelakiego,
    Trzeba na targ jechać!
    Dokupić. Czego...?
    Co tam jest tanie?
    A w worze drogie?"
    Siedział, miarkował,
    Potem na dworze,
    Szary koc rozłożył,
    Marchewkę wyłożył,
    Coś tam przekładał,
    Coś tam powybierał,
    Wreszcie nie wytrzymał,
    Z ziemi się pozbierał.

    Krzyknął:
    "Jedziemy!"
    Nie było gadania,
    Czasem Mój Dziad, Jest,
    wręcz nie do wytrzymania!
    ---
    Podróż minęła niczym chwilka...
    ---
    Dziad biega po targu, a ja oceniam...

    Wydałby całą naszą gotówkę
    Ja na zakupy, mogę dać stówkę!
    Przy jednym straganie,
    Dziad stanął jak wryty,
    bo naokoło same kobity,
    Młode i stare,
    Piękne i brzydkie...
    Dziad się rozgląda,
    przecisnąć się stara,
    a baby stoją,
    jedna warczała!
    Mówię do niego:
    - "Nie ma co się pchać!"
    A On mi na to,
    że będziemy tu stać!
    I skoro tu tyle kobiet jest,
    To na straganie musi być fest!
    Dziad się rozpycha,
    a ja mu tłumaczę:
    - "Pójdziemy dalej,
    potem zobaczę,
    bo co na straganie może być?"
    A on uparty, mówi, że czeka,
    - "To nie są żarty!
    Skoro się baby tutaj zleciały.
    Towar jest dobry i dużo warty!"

    Nagle, jakby ktoś z procy
    kamienia wystrzelił,
    baby w popłochu się rozbiegały.
    Co to się stało? Ja nie wiem, ale co widzę!?
    No nie uwierzysz, stanęłam jak wryta!

    Konik Waćpanka!? Widzę kopyta!
    Dalej wóz pięknie przyozdobiony,
    Widzę pióropusz, szata czerwona,
    wokoło dziewczęta się uśmiechają,
    a On nie mówi do nich ni słowa,
    tylko podaje, waży, rozlicza...

    [​IMG]

    Obok Stryj siedzi na beczce
    z Yabolkiem w ręku i
    opowiada co chwilkę
    o wdzięku, kolejnej dziewczyny,
    co garść grochu kupić chciała,
    dlatego na targ dzisiaj przyjechała.
    Jak zwykle sprośne te jego słowa,
    zachęca, by która Jego pięknem upojona,
    poszła z nim za wóz,
    a na Waćpanka niech nie spogląda
    Bo to młoda i głupia,
    romantyczna dusza,
    gdy raz Mietkę zobaczył,
    to już nie odpuszcza.
    Powtarza to zdanie co jakiś czas,
    a gdy dziewczęta to słyszą,
    odchodzą, zasmucone,
    bo Waćpanek wybrał już sobie żonę!

    Takie to wieści dzisiaj ślę,
    Waćpanek na targu, nie na strychu.

    :)
     
    Ostatnie edytowanie: 21 listopada 2026 o 16:38
  5. szary_ludzik

    szary_ludzik Hrabia forum

    Idealne !!!
    Właśnie tak to widziałam, tylko to ujęcie ze strony wozu, a stałam na środku. :)
    Super!!!
     
    krasnoludek10 i Yabolek lubią to.
  6. krasnoludek10

    krasnoludek10 Chodząca legenda forum

    Gdy z targu wróciliśmy, już wieczór zapadał,
    Roch przy starym piecu milczący zasiadał.
    Ja zioła układałam, co schły od niedzieli,
    A on wzrok odwracał - wszyscy już posnęli.

    „Cóż Ci, Rochu? - spytałam. - Czyś stracił dukaty?
    Czy żal Ci tych straganów, dożynkowej straty?”
    „Nie pytaj, Jaguchno, bo głowa mnie boli,
    A człowiek po całym dniu pracy odpocząć woli!”

    Lecz mnie coś nie dawało spokoju tej nocy...

    Czyżby już nie miał tej dawnej swej mocy?
    Pamiętam, jak mnie dziad jeden do tańca zapraszał,
    Jak śmiał się, jak żartował, jak wszystkich rozpraszał.

    Raz nawet mną tak zakręcił,
    Że - o Matko Bosko! - niejeden by się przekręcił!
    A świadkowie aż z wrażenia oniemieli,
    Gdyśmy razem wprost do bufetu polecieli! xD:cry:xD

    A teraz nagle senny, odwraca spojrzenie...
    Czyżby dla innej skrywał swoje rozmarzenie?
    Nie wiem już sama co mam o tym myśleć,
    Zostać z nim w chałupie, jechać na Powiśle?

    Ciotunia na pewno mnie przyjmie gorąco,
    Choć kiedyś mnie straszyła wodą wrzącą!
    „Powiem Wam w sekrecie” - szepnęłam nieśmiało -
    „Za dziecięce psoty nieraz się dostało!”

    A może Miecia tak mu zawróciła w głowie,
    Że teraz, choćby chciał, nic mi nie powie?
    Czy on mnie zdradza? Nie pora na żale,
    Najpierw go pośledzę - dyskretnie, wytrwale!

    Nazajutrz, gdy świt rozjaśnił okolicę,
    Roch wymknął się z chaty, mijając kaplicę.
    Ja za nim ruszyłam, kryjąc się za płotem,
    Aż wpadłam w pokrzywy, żałując tego potem!

    Lecz mimo tych pokrzyw nie zwolniłam kroku,
    Chcąc sprawdzić, dokąd idzie, kogo ma na boku.
    Nie był tak pewny od lat chyba trzydziestu,
    A dziś jak młodzik nie usiedzi w miejscu!

    Przystanął przy zagrodzie, poprawił kapotę,
    A z kieszeni wyciągnął zawiniątko złote.
    Czyżby dla Mieci prezent? Czy może dla innej?
    Już widziałam w nim winnego, choć był jeszcze niewinny.

    Lecz nagle zawrócił - skryłam się za drzewem,
    A serce me zadrżało, przepełnione gniewem!
    Pamiętam, jak zapewniał, że kocha mnie szczerze,
    Czy jeszcze w jego słowa kiedyś uwierzę?

    Gdy wrócił, spytałam: „Gdzieś szlajał od rana?!
    Ja się tu martwię, chodzę niewyspana!”
    „Ach, Jaguchno, interes! Nic wartego słowa!”
    Lecz czemu na mój widok opadła mu głowa?

    Nagle... gniew ucichł... odetchnęłam skrycie,
    Wszak tego dziada kocham ponad życie.
    Nie chciałam go osądzać, nie znając przyczyny,
    Więc spytać postanowiłam o jego wyczyny.

    „Powiedz no, Rochu, czy prawdą, co ludzie gadają,
    Że Cię nocą pod oknami Mieci spotykają?
    Że jej kwiaty zanosisz, gdy wszyscy już śpią,
    A mnie tutaj zostawiasz z samotnością mą?”

    Roch pobladł, po chwili poczerwieniał cały:
    „Kto Ci takich bredni nagadał, mój skarbie mały?
    Maciejowa? Ta plotkarka? Wszak wszyscy już wiedzą,
    Że jej plotki nawet kozy po zagrodach śledzą!”

    „Nie o kozę mi chodzi, lecz o Twoje słowa,
    Bo przede mną coś ukrywasz, a prawda gotowa
    Wyjść na jaw, choćbyś milczał przez całe tygodnie!
    Więc przysięgnij, żeś wierny - i odpowiedz godnie!”

    Roch westchnął: „Jaguchno, spójrz mi prosto w oczy,
    Przysięgam, że nikt trzeci między nas nie wkroczy!
    Tyle lat przeżyliśmy, dzieląc troski i radości,
    Czyżbyś dziś zwątpiła w sens naszej miłości?”

    „Przysięgi są jak zioła - mogą rany leczyć,
    Lecz gdy są fałszywe, trudno im zaprzeczyć.
    Jeśliś wierny, niech Twe czyny potwierdzają słowa,
    Bo choć serce chce Ci wierzyć, wątpliwości wciąż chowa”.

    Złote zawiniątko wciąż miałam przed oczami,
    Lecz nie chciałam go osądzać samymi domysłami.
    Może skrywał coś przede mną, lecz niekoniecznie zdradę.
    Więc postanowiłam milczeć, odkładając zwadę.

    Roch usiadł przy piecu, pochyliwszy głowę,
    Ja zaś postanowiłam odłożyć rozmowę.
    Mijały długie chwile, a ja pełna obawy,
    Wciąż rozmyślałam, jak się mają sprawy.

    A gdy on już zasnął, spojrzałam na drzwi:
    „Czy naprawdę mnie kocha? Czy tylko tak drwi?”
    Jedno wiedziałam: choćby prawda bolała,
    Nie pozwolę, by mnie zdrada bezkarnie spotkała.
     
    Ostatnie edytowanie: 22 listopada 2026 o 09:55
    szary_ludzik lubi to.
  7. Yabolek

    Yabolek Generał forum

    Albo Kalina się ciut pomyliła i o Roch chodziło, albo stworzyła Roh i ja się mylę.

    Na pewno nie chodziło o "ten Roha".
     
    krasnoludek10 lubi to.
  8. kalinamala

    kalinamala Cesarz forum

    No mi się ortografia ciut wyrwała spod kontroli :pchodzi o Roch - czyli by miał imię Rocha , jednego z bohaterów moich dawnych wierszy
     
    krasnoludek10 lubi to.
  9. krasnoludek10

    krasnoludek10 Chodząca legenda forum

    Dziękuję za zwrócenie uwagi:) Poprawione. Chciałem, aby zbędne powtórzenia niejako „oberwały rykoszetem”, ale niestety chyba nie do końca się udało:oops: Chociażby nagle w dwóch prawie, że sąsiednich zwrotkach.
     
  10. szary_ludzik

    szary_ludzik Hrabia forum

    Rocha rymuje się z kocha,
    a Roh z Oh! (aczkolwiek spolszczone powinno być raczej Och!), ale ja nie o tym dzisiaj,
    sprawa Rocha została już uzgodniona i będzie Roch.

    ---

    Po ostatnim wierszu krasnoludek10,
    Zagubiłam się w osobach.
    W mojej głowie wyglądało to tak:

    Osoby:

    Dom Kalinówka - "kalinamala"
    - Stryjna, Stryjenka Mieci - mieszka razem z Mietką
    - Mietka, Miecia, Mieciunia - mieszka razem ze Stryjenką
    - Przydaś - mieszka razem z Mietką i ze Stryjenką, zaadoptowany, młody chłopak, podkochujący się w Mietce?

    Dom Yabolka:
    - Stryj "Igiełka" - stary podrywacz, opiekun Waćpanka
    - Waćpanek - wiadomo kto to :)

    Dom "szary_ludzik" - "Szarówka":
    - Kuma
    - (Mój) Stary Dziad

    Ze wsi:

    Kasia - Kasieńka - barmanka/kelnerka w karczmie, we wsi,
    Stara Maciejowa - okropna plotkara

    Spod lasu, a raczej z bagien:

    Jaga Jagna - wiedźma, zielarka, czarownica
    Roh/Roch - mąż/przyjaciel Jagi Jagny.

    ----

    I teraz właśnie się zgubiłam, bo Stary Dziad, okazał się Rochem? A Kuma otrzymała imię Jagna...?
    Nie chcąc ruszać "Kalinówki" i "Yabolówki" wymyśliłam "Szarówkę", by obok głównych postaci coś naskrobać, bo we wsi kilka domów stoi i mogą się ich życia przenikać, jednak teraz się pogubiłam i nie wiem co dalej?
    Dwa pomysły - prysły...
    ?
     
    kalinamala i krasnoludek10 lubią to.
  11. krasnoludek10

    krasnoludek10 Chodząca legenda forum

    Droga poprzedniczko!
    No, ja ten fragment zrozumiałem na wzór przemiany Gustawa w Konrada z „Dziadów” (a może nawet uwzględniając tajemniczą postać Upiora). Stąd pomysł na Dziada, w którym można rozpoznać Rocha oraz Kumę, w której można dostrzec Jaguchnę:p

    Jednocześnie celowo przedstawiłem to na tyle niejednoznacznie, że według jednych mogą to być te same postacie, a według innych - zupełnie różne;) Trochę Mickiewicza, trochę Fredry! :D
     
  12. kalinamala

    kalinamala Cesarz forum

    Oj Tomasz uważaj...
    ...
    bo Mickiewicz chce Ci natrzeć uszu
    że nam bałagana robisz w scenariuszu
    i podkradasz role Kumy oraz Dziada
    choć już obsadzone . Zaś Fredro powiada
    ,,I ja się rozeznać już nie daję rady
    czy to powieść z farmy czy też moje Dziady
    wymieszane z Zemstą jak kapusta z grochem
    trza tego Tomasza pohamować trochę ,,

    A zatem pozostań się jeno przy Jadze
    i Rochu - a pisząc miej to na uwadze
    że gdy Jaga ,,stary,, lub ,,dziad,, o nim gada
    to z małej litery pisać to wypada
    a nawet należy - popraw więc a ładnie
    zanim nasz wieszcz Adam w gniew na Ciebie wpadnie
    i Ci swoim piórem tak rymów nawtyka
    że... z grzęd spadną kury we wszystkich kurnikach xD

    Bo to tak właśnie wygląda :) tylko jeszcze Krzyś był przez Ciebie wspomniany i nie wiadomo kto to taki - jeden z mieszkańców wsi ?
    i tego się trzymajmy - ja póki co niewiele naskrobałam ale dziś jeszcze coś tu wrzucę :music:
     
  13. krasnoludek10

    krasnoludek10 Chodząca legenda forum

    Poprawione, kochani:D
     
    kalinamala lubi to.