kalinamala

Temat na forum 'Kto jest kim - gracze' rozpoczęty przez użytkownika kalinamala, 11 marca 2019.

Drogi Forumowiczu,

jeśli chcesz brać aktywny udział w rozmowach lub otworzyć własny wątek na tym forum, to musisz przejść na nie z Twojego konta w grze. Jeśli go jeszcze nie masz, to musisz najpierw je założyć. Bardzo cieszymy na Twoje następne odwiedziny na naszym forum. „Przejdź do gry“
  1. Yabolek

    Yabolek Generał forum

    Miecio most poskładał i przezeń się przeprawił,
    Posiał to, co origami zowią, a ja się zastanawiam,
    Liche plony na tych poletkach, czasu dużo zejdzie.
    Nim to dojrzeje, byś się, Mieciu, co nieco zabawił.

    Panna Ci się wdzięczy, strojona w bordowe atłasy,
    Rzuć te marne poletka, na jakie wywczasy.
    Spojrz jak bioderko powabnie wygina, oczka mruży, uśmieszek psoty
    Ani chybi to do Ciebie zaloty.

    Zafrasował się Mietek, speszył okrutnie,
    Coś tam pomamrotał, że mu jakie roboty w polu ostały
    Toć chłop z niego jak dąb, a taki nieśmiały.
    Ej, nie bój się Mieciu, uszczknij trochę z tego wianka,
    Jak się rozochocisz, nie wrócisz do ranka. xD:pxD
     
  2. kalinamala

    kalinamala Cesarz forum

    ...Szczególnie jak mu panna pokaże kolankaxD

    i udając omdlenie w objęcia się rzuci
    wtedy możesz zapomnieć że rankiem powróci
    albo koło południa - może na dzień trzeci
    jeżeli mu się uda wymknąć z rączek Mieci .

    Tak zamiast go zachęcać już lepiej ostrzegać
    bo jak zacznie mi Miecia pod ony stóg biegać
    gdzie znalazłam igiełkę a któren wciąż stoi
    to na myśl samą pióro moje już się niepokoi

    czy da radę opisać zgrabnymi rymami
    jako nasz Wieszcz opisał tą scenę z mrówkami
    w której to się Tadeusz spotkał z Telimeną
    a nawet moje mrówki też się już rumienią...:p

    ----------------------

     
    krasnoludek10 i bogusiak80 lubią to.
  3. bogusiak80

    bogusiak80 Chodząca legenda forum

    Jakże ja uwielbiam czytać Wasze wiersze.Biegnę,pędzę,lecę do tych strof wspaniałych.
    Co mi tam pola,zbiory i inna harówka,kiedy czeka na mnie wyborna lekturaxD
     
  4. krasnoludek10

    krasnoludek10 Chodząca legenda forum

    Nie wie mózg mój dlaczego, ale błyskawicznie łącząc styki
    Lecz też unikając tego czym są wtyki...
    Czytając ten poemacik krótki,
    Przypomniał sobie o tym wierszu, który żem dziś poznał.
    Dla mnie jest nowiutki!
    A treść jego brzmiała następująco, moje drogie ludki:


    Klatka

    Klatko moja, klatko ciasna
    z mięśni, żył i krwi,
    jakieś łuny ziem zmarzniętych w tobie gasną,
    jakieś płacze cichną też nie własne
    z podsłuchanej gdzieś drewnianej wsi.

    Klatko moja poszerzona,
    leci, leci wzrok,
    na bezlistnej lipie w łunach siada wrona,
    w klatce mej chce zostać uwięziona
    i żyć ze mną tak za rokiem rok.

    Pękną pręty martwych powiek,
    ujdzie zwierz i ptak.
    Lecąc wrona głodną zimą przez pustkowie
    łunę szarpie, kracze: gdzież ten łowiec,
    co nas żywił w wierszu tyle lat.
    ​
    Może ma to związek z tym znanym powiedzeniem
    (Drodzy Panowie, chyba nie zgrzeszycie potwierdzeniem!)
    Że facet, jak tylko żonę poślubi...
    Zaraz wszystkie buty gubi!

    A nie czekaj, inaczej to chyba szło...
    Umiera w butach? Tak, chyba to!
    No, w każdym razie raczej o co mi chodzi wiecie,
    Chociaż zapewne nie zgodzi się z tym żadna Panna na świeciexD

    A może z czymś o wiele poważniejszym?
    Więzieniem, chociażby w „Zielonej Mili” obecnym?
    Zapewne znajdzie każdy to, co chce.
    Wystarczy, że o mnogości dzieł i kontekstów wie!
     
    kalinamala lubi to.
  5. kalinamala

    kalinamala Cesarz forum

    :)
    starają się jak mogą nasze gęsie pióra
    a jak farma obficiej w rymy nam obrodzi
    to nowa epopeja może się i zrodzixD:cry:xD
    choć jeszcze nie wiadomo co się nam wyprzędzie
    lecz niech się snuje dalej cokolwiek to będzie

    a póki co możemy sobie pośpiewać np taką piosenkę
    Być poetą . być poetą
    wciąż marzyłam będąc dzieckiem.
    Najpiękniejsze pisać wiersze,
    zdobyć sławy choć troszeczkę.
    Być poetą , bo poeta
    z ziemią nie ma nic wspólnego,
    ciągle buja gdzieś w obłokach,
    ciągle tworzy coś nowego.

    Ach, poetą chciałam zostać,
    lecz modliłam się na próżno,
    by Bóg zesłał ciut talentu,
    bo mi odrzekł -,,Już za późno,,
    Skoro tak to trudna rada,
    nie zostanę sławnym wieszczem,
    mogę wierszy nie układać,
    ale mogę przecież jeszcze...

    Być z poetą, być z poetą
    niech mi pisze poematy.
    Być z poetą ,lecz poeta
    ma być sławny i bogaty .
    (oczywiście nieżonaty )
    Być z poetą, być z poetą,
    tworzyć choćby całe noce,
    niekoniecznie na papierze
    można przecież i pod kocem...

    Wiem co znaczy akt tworzenia,
    więc jak muza doń przystąpię,
    i gdy już odejdzie Wena
    ja mu aktów nie poskąpię.
    I tak tworząc naprzemiennie,
    czy to styczeń , maj, czy wrzesień,
    obiecuję mu solennie,
    że nie braknie nam uniesień.

    Być z poetą, lub poetą
    jedno z dwojga wybierz Boże
    i mi nie mów, że za późno
    skoro jeszcze stać się może.
    I tak sobie nucę w kółko
    aż tu słyszę głos -,,Niestety
    nie dostaniesz moja córko
    ni talentu ni poety ,,

    - Dlaczego Boże ?
    -,, ............... ,,
    -No to może
    daj mi chociaż krztę rozumu,
    bo ja chyba mam źle w głowie -
    a głos na to odpowiada
    -,, Ty się lepiej módl o zdrowie... ,, :pxD:cry:
     
    bogusiak80 lubi to.